www.javanenvansuriname.info

HOME SECONDHOME NIEUWS BASA JAWA BAHASA INDONESIA MULTIMEDIA WEBMASTER SITEMAP
 

WEBMASTER

ambrol = doorbreken

LEER HEM KENNEN

WEBMASTER
Leer hem kennen
Javaanse jongen uit Bakkie
Inburgering in Nederland
Mijn geboortedorp Bakkie
Wayang en Semar op Bakkie
Internaat Taman Putra
Interview Rotterdams Dagblad
Muzikale herinneringen
Sana Budaya Paramaribo
Javaanse taal op de radio
Overdenkingen en mijmeringen
Terug naar Bakkie
Tijdlijn

Get the Adobe Flash Player to see this video.

 

 

 

 

Nieuwe Migranten en Vergeten Nieuwe Migranten

Enkele van de Vergeten Nieuwe Migranten gingen net als hun voorouders per schip naar een nieuw heenkomen. Nu met de modernere Oranje Nassau van de KNSM naar Nederland. BanyuMili kent een aantal van hun verhalen.
De webmaster van BanyuMili behoort tot één van de Vergeten Nieuwe Migranten
Vlak voor en na de onafhankelijkheid van Suriname op 25 november 1975 kwamen grote groepen Javaanse Surinamers naar Nederland. En vanwege de Toescheidingsovereenkomst tussen Nederland en Suriname vooral tussen 1975 en 1980. In die overeenkomst werd bepaald dat Surinamers tot vijf jaar na de onafhankelijkheid alsnog voor de Nederlandse nationaliteit mochten kiezen. Bij elkaar ongeveer 25.000 personen. Voor het gemak noemen wij hen de Nieuwe Migranten.
Midden jaren zestig was er al een handjevol Javaanse Surinamers in Nederland. BanyuMili noemt hen -  vanwege de zeer weinige aandacht die zij krijgen - de Vergeten Nieuwe Migranten. In Rotterdam woonden destijds twaalf personen (1970). De webmaster van BanyuMili zelf kwam in 1967 in Nederland aan en maakte deel uit van de Rotterdamse en Haagse groep (acht personen in 1967) van ongeveer twintig personen. Deze groep van twintig personen vormden samen met enkele Javaanse Surinamers in Amsterdam (het aantal is niet bekend, waarschijnlijk rond de vier personen) en enkele in het noorden van Nederland (waarschijlijk zes personen) de eerste nieuwe Javaans Surinaamse migranten. Zij waren de pioniers, de kwartiermakers ver voor de grote trek rond de onafhankelijkheid van Suriname.

 

 

 

 

Een mooi weerzien met familie én de geboorte van BanyuMili

Prins Werkudara
Mascotte van BanyuMili

Kawruh sangkan-paraning dumadi'
'Kennis van oorsprong en bestemming van het bestaan'

Dewa Ruci...
Het summum van de Javaanse mystiek

Prins Werkudara is de held uit Dewa Ruci, een van de beroemdste verhalen uit de Javaanse wayang.
Prins Werkudara is op zoek naar de 'kawruh sangkan-paraning dumadi', 'kennis van oorsprong en bestemming van het bestaan'. Op zijn tocht naar de bodem van de oceaan, die vol zit van gevaren, ontmoet hij reuzen, monsters en goden. Daar aangekomen vindt hij het antwoord op al zijn vragen. Hij heeft meerdere namen: Bima en Bratasena. Hij is de zoon van Pandu Dewanata en Kunti Talibrata en de tweede van de vijf broers Pendawa Lima. De andere broers heten: Yudhistira, Arjuna, Nakula en Sadhewa. De redactie is in het bezit van geluidsopnames van Dewa Ruci met de beroemde dalang Ki Anom Suroto.

Lees meer... Het Javaanse schimmenspel

Van gewone vakantie naar werkvakantie

Het was eind 1989 toen ik na ruim zestien jaar weer bij mijn familie op bezoek was. Het was een heerlijke vakantie. Temidden van het familie gebeuren. Dat proefde heerlijk en zonovergoten. En al dat lekkere eten dat ik in geen jaren heb geproefd, werd mij dagelijks opgediend. Verrukkelijk. Overal waar ik kwam, stond het eten klaar. Aanvankelijk was de vakantie gepland voor zes weken. Bij toeval had ik een jaarticket gekocht, maar zonder de intentie te hebben er zolang te blijven. Deze bijzondere vakantie was ook een weerzien en hereniging met mijn vriend Soekie Irodikromo. Deze vriendschap dateert van 1968. Het was ook een bijzondere ervaring om met alle Javaanse kunstenaars samen te werken voor de kunstexpositie op Sana Budaya in 1990. Het werd bijna een jaar... En van een gewone vakantie werd het een bijzondere werkvakantie. Met alle zeer bijzondere gevolgen!

Van Kunstgeschiedenis naar Indonesische Talen en Culturen

Al gauw merkte ik op dat Javaanse kinderen zich merendeels bedienen van het Sranan tongo, oftewel het Surinaams. Niet alleen onderling, maar het is ook het dagelijkse communicatiemiddel geworden met de eigen ouders. Op zich is daar niets op tegen. Want het Sranan tongo is het lingua franca in Suriname. En... hoe meer talenkennis hoe meer algemene kennis. Alleen mijn bange vermoedens - het achterwege laten van het Javaans als de eigen taal van huis uit - die in de loop van mijn vakantieperiode werden bevestigd, beangstigden mij. Dit kan niet, dit mag niet en hier moet iets aan gedaan worden. Een missie is geboren! En de naam is BanyuMili! Hoe ik dat zo snel heb kunnen bedenken weet ik zelf ook niet. Maar de mensen die ik daar sprak vond het ook prachtig. In die tijd heb ik een jaar studie Kunstgeschiedenis aan de Rijksuniversiteit Leiden (nu Universiteit Leiden) achter de rug. Ik was meteen van plan als ik weer terug ben in Nederland mijn studie Kunstgeschiednis te verruilen voor een studie Javaans. En dat gebeurde ook. Dat zou mij sterk maken om mijn missie ten uitvoer te brengen.

Javaanse taal en letterkunde

Eind 1990 schreef ik mij in als voltijds student voor de studie Indonesische talen en culturen. Tijdens deze studie vergaarde ik veel kennis op het gebied van de Javaanse taal en letterkunde. Met deze nieuw verworven bagage ging ik aan de slag in Rotterdam. Het geven van Javaanse lessen leek mij een roeping die ik in gedachten ben misgelopen. De Javaanse lessen werden behoorlijk gewaardeerd. Kinderen, jong volwassenen en vokwassenen kwamen Javaanse lessen volgen. Een radioversie was ook elke zaterdag te horen op de Javanse radio in Rotterdam. Hoe meer ik met de Javaanse taal bezig was, hoe meer plezier ik kreeg in mijn leven. Ook gaf ik cursussen in Den Haag. Vanuit andere steden was er ook belangstelling. Maar de lange reis naar bijvoorbeeld Hoogezand was niet te doen. Dus dat werd uit het programma geschrapt.

Sana Budaya in Paramaribo

In 1990 was het 110 jaar Javaanse immigratie. In Paramaribo was ik actief bij Sana Buday, in die tijd een Javaans cultureel centrum in wording. Het idee BanyuMili is in 1996 verwoord in een gedicht 'banyu mili' en vormt de basisgedachte voor het werk van BanyuMili. Het idee moet voortleven in de gedachten van alle Javanen. Ook in die van de Javaanse kinderen die hier in Nederland zijn geboren. Aan ons allemaal, volwassenen, de taak om de verantwoordelijkheid op ons te nemen en uit te voeren. Een zware taak om de kinderen ontvangrijp te maken voor al dat Javaanse moois. Op hun beurt kunnen zij later het weer doorgeven aan hun eigen kinderen. Het Javaans stromende water moet kunnen blijven stromen tot in lengte van dagen. Net zoals de stroom van de Suriname rivier in ons mooi moederland.

Ontstaan van de naam BanyuMili

Tijdens het vergaren van kennis komen gevoelens naar boven die blijkbaar al tijdens mijn jeugd op mijn geboortedorp Bakkie (ook wel Reynsdorp geheten) waren ingegeven. De liefde voor de eigen taal en cultuur. Om die liefde te verspreiden heb ik een drager nodig. Een makkelijke herkenbare naam die mijn liefde voor de Javaanse taal en cultuur moet kunnen dragen en verplaatsen. Om kennis te  kunnen delen met anderen. BanyuMili is ontleend aan de gamelanklanken die eerst beheersd en dan weer in een stroomversnelling kunnen overgaan. Gamelanklanken die destijds thuis op Bakkie dagelijks klonken. 'BanyuMili... De drager van mijn liefde voor de Javaanse taal en cultuur' is geboren.

 

 
DIASPORA  SURINAME  IMMIGRATIE  TAAL  CULTUUR  THEATER  MUZIEK  LITERATUUR  ARCHIEF
HOME  SECONDHOME  NIEUWS   BASA JAWA   BAHASA INDONESIA   MULTIMEIDA  WEBMASTER   SITEMAP