www.javanenvansuriname.info

HOME SECONDHOME NIEUWS BASA JAWA BAHASA INDONESIA MULTIMEDIA WEBMASTER SITEMAP
 

 

BanyuMili Is Mijn Verhaal...
Een eerbetoon aan de Javaanse contractarbeiders in Suriname

ngopahi = een beloning geven

 

 HOME
SECONDHOME
WEBMASTER
BASA JAWA
BAHASA INDONESIA
MULTIMEDIA
LIVESTREAM
GUESTBOOK
SITEMAP
WEBMASTER
INBURGERING IN NEDERLAND

WEBMASTER
De webmaster... Leer hem kennen
Javaanse jongen uit Bakkie
Inburgering in Nederland
Mijn geboortedorp Bakkie
Wayang en Semar op Bakkie
Internaat Taman Putra
Interview Rotterdams Dagblad
Muzikale herinneringen
Sana Budaya Paramaribo
Javaanse taal op de radio
Overdenkingen en mijmeringen
Terug naar Bakkie
Tijdlijn

 

 

 

 

Het was grijs, grauw, mistig en vooral koud... de blauwe KLM bus naar Den Haag stond klaar
 

Zo waren mijn eerste beelden op 9 november 1967 bij het verlaten van de terminal op Schiphol. Maar de gamelanklanken die ik acht uren geleden heb verlaten, bleven zachtjes klinken. Zij reisden mee. Dat dit alles precies op mijn verjaadag gebeurde, was zeker puur toeval. Het mocht zo zijn...

Vanaf Schiphol ging ik met de blauwe KLM-bus richting Den Haag. Daar achter de duinen ging ik wonen. Bij een welgestelde niet-Javaanse familie, die mijn overtocht naar Nederland ook heeft betaald. Later toen ik ging werken en wat geld verdiende mocht ik een deel terugbetalen. Wat ik ook deed. Ik kon al heel snel aan de slag bij het Ministerie van Verkeer en Waterstaat als rijksambtenaar. Dat was heel wat in die periode. Als rijksambtenaar genoot je groot aanzien. Dat begreep ik veel later pas. De familie ging weer terug naar Suriname en ging ik op kamers wonen. Eerst samen met mijn wijlen neef Tommy Kromopawiro. En niet lang daarna bij een Nederlands gezin. De man had zijn eigen tandartsenpraktijk op de begane grond van zijn zeer imposante woning in Den Haag. Zijn aardige vrouw werkte bij de rijksoverheid als typiste. Ik werd in het gezin opgenomen en werd ik als hun eigen zoon behandeld. Bij mijn eerstvolgende verjaardag namen zij mij mee naar een Chinees restaurant om te dineren. Zij hadden twee knappe dochters, blondines. De oudste was van mijn leeftijd. Zij haalde mij altijd van school af, want ik zat op de avond-HBS, dat was een Hogere Burgerschool Instituut in Den Haag. Wat een bofkont ben ik toch.

Een of twee jaren daarna verhuisde ik naar Zwijndrecht om in Dordrecht naar een HBS dagschool te gaan. Naar het Titus Brandsma College. Er was weer iets bijzonders aan de hand. Een wildvreemde Nederlandse familie (en weer gefortuneerde mensen) met een dochter heeft mij die kans gegeven en die ik ook met mijn zeer gretige handen heb gegrepen. Daar werd ik opgenomen in het gezin. Wat heb ik toch?

In het nieuwe, koude land voelde ik mij als een prins. Wat een geluk. Wat een luxe. Wat een kans. Wat een ontvangst. En toch verlangde ik om op mijn eigen benen te staan. Net als in Suriname, toen ik van school ging, centjes verdiende en een huis in Paramaribo huurde. Ik verlangde naar een wereld zonder verplichtingen. Die kwam dan mij - op mijn wenken nog wel - ook heel snel tegemoet. Wat een weelde.

 

 

 

 

Vele jaren later... Het ultieme genot van het late studeren
 

Ik heb mijn gelijk gekregen. Vrijheid, blijheid. In mijn jonge jaren had ik veel vrije tijd. Ontzettend veel. Maar die hoeveelheid aan vrije tijd is wel mooi ingevuld met boeiende, interessante, benijdenswaardige en noem-maar-op activiteiten. Zoveel gedaan dat ik nu wel twintig boeken van elk 400 pagina's daarover zou kunnen vullen. Twintig zelf-interviews. Op latere leeftijd ging ik pas echt studeren. Alles zelf betaald. Dus niet afhankelijk van een of ander basisbeurs of tempobeurs (wel van mijn eigen beurs) en wel of niet gratis OV-kaart. En later ook geen verplichtingen. Ik hoefde geen enkele studiefinanciering of dergelijke terug te betalen. Met mijn website BanyuMili ben ik ook niet afhankelijk van subsidies, stichtingen, werkgroepen,  vergaderingen, notulen en het lange wachten op anderen die maar niet willen opschieten met de aan hen toebedeelde werkzaamheden. O, wat ben ik blij dat ik blij (vrij) ben.

Rijksuniversiteit Leiden

Op de Rijksuniversiteit Leiden werd ik door mijn medestudenten 'pangťran' genoemd. Javaans voor 'prins'. Dat komt vanwege mijn referaat over de Javaanse prins Pangťran Dipanegara die in 1825 in opstand kwam tegen de Nederlandse overheersers op Java. Veel kennis vergaard op het gebied van Indonesische talen en culturen met als specialisatie Javaanse taal en letterkunde. Mijn andere interesse is uiteraard op het gebied van communicatie: Semiotiek, parallellie in de syntaxis van verbale en non-verbale communicatie. Daarvoor zat ik op de Academie van Beeldende Kunsten Rotterdam.

Academie van Beeldende Kunsten Rotterdam

De Academie van Beeldende Kunsten Rotterdam heet thans Willem de Kooning Academie. Het is een mooie vijfjarige HBO-opleiding. De webmaster van deze website is afgestudeerd in drie disciplines van de afdeling Publiciteit: grafische vormgeving, fotografische vormgeving en audiovisuele producties. Sinds het bestaan van de Academie als enige geslaagde in drie richtingen tegelijkertijd. Mijn artistieke bagage van huis uit (uit Bakkie, mijn geboortedorp) werd hier verder gekneed en vormgegeven.

Tijdens studie aan de Academie Beeldende Kunsten meegewerkt aan de allereerste echte professionele videoclip (van de groep Champagne) die op de televisie is uitgezonden. Hij was ook vaak te vinden in de regiewagen tijdens het Internationaal Filmfestival Rotterdam. Meegewerkt aan producties van bedrijfsfilms als regisseur, scenarioschrijver, belichtingstechnicus, geluidsman en editor.

Op de Academie van Beeldende Kunsten in Rotterdam noemden mijn medestudenten mij Leonardo da Vinci, Waarschijnlijk vanwege mijn vele talenten: tekenen, schilderen, gedichtenschrijven, muziek maken, muziek componeren, tekstschrijven, ontwerpen (grafisch en driediemnsionaal, waaronder inrichten van winkels en woonhuizen, ontwerpen van luxe salontafels, eettafels en opbergkasten), zeefdrukken, etcetera, etcetera. Voor de afdeling Woning van de Bijenkorf Rotterdam heb ik in 1988 een speciale zeefdruk gemaakt om als kado aan een klant te geven vanwege een bijzondere actie van het warenbedrijf.

Op diezelfde kunstacademie was ik de smaakmaker en aanjager bij het onderdeel Audiovisuele vormgeving. Dit vakgebied was in die tijd nieuw en heb ik mij daarin echt toegelegd. Jarenlang zat ik ook elk jaar in de regiewagen bij de videoregistratie van het beroemde International Film Festival Rotterdam. Een van de docenten was regisseur en mocht ik mee. Dat was in 1977 en de jaren daarna.

Uit deze bijzondere interesse voor de video heb ik tijdens mijn studie meegewerkt aan de eerste echte profesionele Nederlandse videoclip die ook op de Nederlandse televisie werd uitgezonden. Het was de videoclip van de Nederlandse groep Champagne met het nummer 'Captain'. Ik was verantwoordelijk voor de belichting en belichtingseffecten. Het was in 1980.
Deze groep en het nummer 'Captain' is (klik hier) te zien en te horen op Youtube. Maar het is niet de videoclip waar ik aan mee heb gewerkt. Ik zou mijn oude makkers moeten zien te traceren en vragen of zij die videoclip nog hebben. Ik kan ook mijn eigen archief raadplegen. Maar dat kan nog even duren, want mijn video archief is enorm en niet alle banden zijn voorzien van titels (helaas).
Later ben ik ook doorgedrongen tot de scene van de Nederlandse artiestenwereld. Voor de periode dat Hennie Huisman op de televisie was heb ik hem leren kennen en deed ik mee aan de productie van de discotheekversie van zijn beroemde Soundmix en Playbackshow. Het begon in de discotheek Studio 54 in Rotterdam. Soms was ik jurylid en deed ik soms ook mee als artiest. Misschien vermeldenswaardig dat ik de videoregistratie heb gedaan van een van de allerlaatste interviews van Annie Schilder (leadzangeres van de groep BZN) voordat zij de groep verliet. In die periode heb ik ook vele andere bekende Nederlanders leren kennen.

 

 

 

 

Schitterende activiteiten in adembenemende ambiances

Discjokey

Begon in Nederland zijn 'artistieke' loopbaan in de weekends als discjockey in een jongerensociŽteit te Den Haag. Waarschijnlijk de eerste Javaans Surinaamse discjockey in Nederland. Daarna draaide hij veel op verjaardagen en feestpartijen.

ArtGallery

Als directeur-eigenaar van Bossis Artgallery in Rotterdam deelgenomen aan de actie van de gemeente Rotterdam en de Rotterdamse Kunststichting 'Mooi meegenomen'. Naast werk van anderen verkocht hij ook zijn eigen werk. Gelimiteerde zeefdrukken gemaakt voor onder andere 'De Bijenkorf' Rotterdam. De eerste exposant in zijn gallery was de Amerikaan Jim Chasan. De expostie werd geopend door de cultureel attachť van de Amerikaanse ambassade.

Muziek

Meegewerkt als manager van een zangeres bij het uitbrengen van singles door platenmaatschappij EMI. Was in die tijd directeur-eigenaar van het boekings- en managementbureau 'Talent Scouting and Talent Promotions'.
Speelde in bands als drummer van de groep 'East Connection' en als percussionist bij 'Poor People Construction'. Schreef later teksten voor onder andere Arti Tutiyanti, de groep Sambatan en Stanlee Rabidin.En schreef ook de tekst 'Ana Suriname Siji', de Javaanse tekst voor het nationale volkslied van Suriname
Meegewerkt aan de discotheek versies van de Soundmix en Playback show van Hennie Huisman voordat hij op de televisie kwam.
Veel tijd met Nederlandse artiesten doorgebracht in geluidsstudio's als de Soundpush studio in Blaricum, EMI in Haarlem en Keulen (Duitsland). De allerlaatste interview van Annie Schilder als lid van de groep BZN afgenomen (eigen productie).

Radio

Thematische radioprogrammamaker en presentator van specifieke Javaanse onderwerpen gedurende een periode van meer dan tien jaren.

Werk

Ontwikkelde samen met ontwikkelingspsychologen voorschoolse en bijschoolse educatief materiaal voor allochtone kinderen en hun ouders (Turken, Marokkanen, KaapverdiŽrs en Antillianen). Zit meer dan 30 jaar in het grafische vak als ontwerper, eindredacteur en drukwerkcoůrdinator. Bij de overheid in samenwerking met Sdu (voorheen Staatsdrukkerij en Uitgeverijbedrijf en de Rijksvoorlichtingsdienst. Sinds 2000 veel kennis vergaard (autodidact) op het gebied van computers en internet (hardware en software).

...wordt nog aangevuld

 

 
DIASPORA  SURINAME  IMMIGRATIE  TAAL  CULTUUR  THEATER  MUZIEK  LITERATUUR  ARCHIEF
HOME  SECONDHOME  NIEUWS   BASA JAWA   BAHASA INDONESIA   MULTIMEIDA  WEBMASTER   SITEMAP